/Dorastanie było dla mnie /ciężkim okresem.
/Ciągle pakowałem się /w kłopoty.
Dobra, Jack. Chodź tu.
/Mówiono mi, że to przez moje /agresywne zachowanie.
/Nie cierpię tego, /ale muszę przyznać, że to prawda.
/W ogóle tego nie kontrolowałem.
Ile?
10.
Dobra. Teraz przeproś.
Walnął mi z łokcia w twarz i nikt tego nie zauważył.
A odwet wszystko naprawi.
Przeproś.
Przepraszam, że...
Przepraszam, że rzuciłem piłką w twoją głowę.
/Jak tylko mnie coś wkurwiało,
/czułem, że coś we mnie rośnie.
Uważaj.
/Coś czego nie mogłem powstrzymać,
/i traciłem panowanie nad sobą.
/Ale nie zawsze taki byłem.
/Gdy byłem dzieckiem, /wszystko było w porządku.
/Właściwie było idealnie.
/Miałem świetną rodzinę.
/Byłem zwykłym dzieciakiem.
/Lubiłem wyścigi samochodowe /i gry video.
/Cholera, nawet czasami /lubiłem zatańczyć.
/Każdego lata rodzice zabierali nas /na kemping.
/Większość czasu spędzałem /z moją młodszą siostrą.
/Można rzec, /że się nią opiekowałem.
Cindy, zwolnij.
/Tak, życie było wtedy piękne.
/Ale pewnej nocy,
/zdarzyło się coś, /co odmieniło moje życie na zawsze.
/Wstawaj.
Uspokój się, Cindy. Przestań.
Jack.
Patrz na to.
Spróbujemy, dobra?
- Cindy. - Nie.
Cindy! Wracaj!
Cindy!
Jack!
Uciekaj, Jack.
Uciekaj!
/Nigdy już nie byłem taki sam.
/Gdy miałem 20 lat,
/doszło do mnie, /że potrzebuję porady.
Tak?
/Przyszedł Jack Brooks.
/Nie był umówiony. /Ma pan czas?
Niech będzie.
Wpuść go.
Myślałem, że już cię nie zobaczę.
Wiesz, szedłem właśnie do Wal-Mart,
więc...
Pomyślałem, że wpadnę i zapytam jak leci.
Jak leci?
Wiesz, ciągle pracuję.
Nadal... Ciągle hydraulik.
Eve zaciągnęła mnie do tej szkoły wieczorowej.
Nauki ścisłe. Tylko to mieli do zaoferowania,
trochę dupiato, ale...
Znaczy... Wiesz... Jest dobrze.
Dawno nie straciłem nad sobą panowania.
- Więc jest dobrze. - To dobrze.
- Świetnie. - Tak.
W sumie kilka dni temu może trochę,
ale nie było to nic poważnego,
poradziłem sobie z tym więc...
Nic mi nie jest.
A co u ciebie?
W porządku.
Dobrze. To dobrze.
Jack,
co ci się stało w rękę?
Co mi się stało w rękę?
Nic.
To nie była nawet moja wina.
Byłem u Wonga. Wiesz, "Krokiety u Wonga".
Miałem robotę w ich zasranym klopie.
To była kurewska przysługa z mojej strony.
Powiedzieli, że jako zapłatę dostanę krokiety,
pomyślałem zajebiście, lubię ich krokiety,
więc nie miałem nic przeciwko.
Skończyłem robotę i idę do mojego vana,
a tu wychodzi pan Wong i mówi, że toaleta
eksplodowała czy coś i to przeze mnie!
Jakby to była moja wina, że jego klop eksplodował!
I stoję tam, dostaję zjebkę, po tym jak chciałem zrobić gościowi przysługę!
Wydziera się na mnie po Chińsku! Nawet, kurwa, nie znam tego języka!
Więc mu przyjebałem i się przewrócił!
Porachowałem sobie, kurwa, łapę! Moje krokiety leżały wszędzie!
Wróciłem do domu i próbowałem zrobić te oddychanie co mi mówiłeś.
- Liczenie do trzech i... - Tak.
Stary, to kurwa nie działa!
Nie wiem po chuj mi to kazałeś robić!
Nie działają, kurwa! Wiesz o czym mówię?
Skończyłem rozjebując mój toster!
Kopałem nim po całym mieszkaniu! Sąsiedzi zaczęli narzekać!
A teraz...
Teraz muszę iść do Wal-Mart i kupić, kurwa, nowy toster.
Będę szedł, widzę że jesteś zajęty.
Doceniam, że mnie wcisnąłeś.
Gdybyśmy się już nie zobaczyli, życzę powodzenia
i...
Jak będziesz miał okazję może powinieneś
spróbować tych krokietów u Wonga, są naprawdę dobre.
Jezu.
O, pan Brooks.
Skoro jest pan przy drzwiach, może włączy pan światło?
Przegapiłeś film, Jack.
Ale nie martw się. Nie był zbyt ciekawy.
Prawda?
/Mam nadzieje, /że macie podręczniki.
/Otwórzcie na 6 rozdziale.
GDZIEŚ BYŁ DO CHOLERY?
/Sprawdźmy, /czy wszyscy słuchali.
Kto mi powie jaki jest symbol sodu?
Tak, Janice.
Duże N i małe A.
Bardzo dobrze.
A czym jest sód?
Solą.
No, niezupełnie.
Sód należy do metali alkalicznych.
Bardzo interesujące jest pochodzenie nazwy "Sód".
Pochodzi ono od słowa "soda" w języku angielskim.
Został odizolowany w 1807 roku
przez Sir Humphry'a Davy
/poprzez elektrolizę żrącej sody.
/- Duże N i małe A... - Skup się.
/- pochodzą z łacińskich słów... - Powinieneś notować.
Nie mam długopisu.
- Żartujesz. - Przeżyjesz.
Gdy połączymy chlor z sodem,
dostaniemy chlorek sodu,
który wszyscy znamy jako...
Sól kuchenną.
Bardzo dobrze, Janice. W rzeczy samej.
Sód sam w sobie
może być bardzo podatny na wpływy
i reagować wybuchowo z wilgocią.
Więc żeby zabezpieczyć sód otoczyliśmy go olejem.
Teraz utnę
mały kawałeczek.
Nie ma powodu do paniki.
Jest to bezpieczne.
Tak.
Jak widzicie,
nawet przy minimalnej ilości wilgoci w powietrzu,
sód już reaguje.
Gdy włożę go do wody,
powinien reagować gwałtownie.
Super.
Panie i panowie, to tyle na dzisiaj.
Na przyszłych zajęciach omówimy dekonstrukcję molekularną.
Do zobaczenia.
Przegapiłeś całe zajęcia, Jack.
I miałeś mnie podwieźć.
Wyraźnie powiedziałeś w zeszły czwartek... Czwartek...
Że już więcej tego nie zrobisz.
Wiem. Coś mi wypadło. Przepraszam.
Może powinieneś sprowadzić swoje życie do równowagi.
I zadzwoń jak nie możesz mnie podwieźć.
Drugi raz w tym tygodniu musiałam prosić ojca.
Wiesz jakie to krępujące?
Dobra. Przeprosiłem.
Nie chcę tego słuchać. Zawieź mnie do domu, dobra?
Boże, to takie fascynujące.
Eve, dziecinko, co ci mówiłem?
Musisz kiedyś do mnie wpaść i zajarać haszu.
Niech nasze dusze zatoną w tym stuffie.
- Tak. - Tak?
Tak! Wpadnę.
Posłuchaj... Stary zauważyłem,
że przeżywasz ciężki okres, spóźniasz się na zajęcia.
Mam wszystkie notatki na laptopie,
jakbyś chciał skorzystać daj znać. Wypalę ci płytkę.
Co ty na to?
Nie trzeba. Dzięki. Dzięki za propozycję.
Stary, nie wstydź się. Czemu się wstydzi? Nie wstydź się.
- Nie wstydzę się. - Wstydzisz.
Nie, dobra? Nie wstydzę się.
- Nie chcę tylko twoich... - Panie Brooks,
mogę prosić na chwilę?
Koza. Lepiej idź.
Jack, jaja sobie robisz? Za 20 minut mam iść ćwiczyć z siostrą.
Co mam zrobić? On chce ze mną gadać.
Stary, nie przejmuj się.
Podrzucę ją. Właśnie miałem jechać.
- Nie! - Tak.
Super!
Sama nie wiem. Zadzwonię do ciebie, Jack.
Lepiej idź.
Więc ćwiczysz.
No wiesz, czasami.
/Czasami. /Ile razy w tygodniu?
To jest to.
To musi być to.
Jack, jak się masz?
Dobrze. A pan?
Świetnie. Spektakularnie.
Ledwo dzisiaj zdążyłeś, prawda?
Tak. Przepraszam.
Coś mi wypadło, nie spodziewałem się, że się spóźnię.
Więc...
Musisz być nieźle zajęty, co?
Niezupełnie.
Jack, zauważyłem twojego vana na parkingu.
Jesteś hydraulikiem, prawda?
Tak.
Mam problem z rurami.
Zastanawiałem się, czy mógłbyś do mnie wpaść
i rzucić okiem.
Jasne. Kiedy?
Im szybciej tym lepiej.
Te rury doprowadzają mnie do szału.
- Mogę przyjechać dzisiaj. - Było by super.
Mieszkam 20 minut stąd.
12 Watson Road. Tuż za szlakiem wydobywczym.
Trafisz?
12 Watson Road. Dam rade.
Dzięki. Dziękuję bardzo.
Będę wdzięczny. Do zobaczenia.
WATSON RD.
Jack! Cieszę się, że cię wiedzę!
Wchodź.
Jesteśmy.
Totalnie odosobniony. Nikt nie przeszkadza.
Jesteśmy tylko ja i Waldo.
Powoli zabieram się za remont.
Zdecydowanie to miejsce ma potencjał.
Tak. Też tak myślę.
Kosztował mnie grosze.
Ten stary dom ma dość nieciekawą historię.
Związaną z jakimś szaleńcem, który mieszkał tu kiedyś.
Ale nie mogłem nie skorzystać z takiej okazji.
Wiesz co mam na myśli? Uważaj na pierwszy stopień.
Doszedłem do wniosku, że potrzebuję substancji,
która przyspieszy gęstnienie
rozproszonych, koloidalnych zanieczyszczeń.
Więc kupiłem butelkę odpowiedniego flokulantu
i pojechałem do miasta.
Coś jak Draino.
Liquid-Plumr.
Tak czy owak, zaobserwowałem redukcję węglowodorów,
co oczywiście było skutkiem powstania pozostałości po węglu.
Wie pan...
Wygląda mi na to, że główna linia jest zapchana.
Głowna linia?
Ta rura tutaj odprowadza wszystko do studni.
Pewnie jest na podwórku.
Gdy pompa była wyłączona przez tak długi czas,
w środku znalazła się pewnie rdza.
- Rdza? - To typowe w takich starych miejscach.
Więc tylko się zatkało?
Na to mi wygląda.
Może to trochę zająć,
więc może pójdzie pan na górę?
Ja zrobię co w mojej mocy, żeby to naprawić.
Zawołam pana, gdy będzie trzeba odkręcić wodę.
Jasne.
Co tylko powiesz, Jack.
Ty tu jesteś specem.
Ja... Pójdę na górę.
Razem z Waldo.
Chodź, piesku!
Dobra!
Wygląda na to, że wszystko opróżnione!
- Proszę odkręcić wodę! - Się robi!
Chodź.
/Dalej nie działa!
Skurwysyn!
Jack? Jack!
Wszystko w porządku?
Jezuśku! Coś cię nieźle sponiewierało.
Ten pieprzony zawór wyskoczył
i przywalił mi w głowę.
Masz.
Te rury muszą być wszędzie pozatykane.
Wskaźnik ciśnienia padł razem z przełącznikiem,
w dodatku muszę czymś zastąpić ten zawór.
Mam nadzieje, że przeżyje pan bez wody jeszcze kilka dni.
Jasne. Nie żebym miał wybór.
Słuchaj, strasznie mi przykro, Jack,
ale każdy krok to jakiś postęp.
Przynajmniej znalazłeś źródło problemu.
W sumie.
Ile jestem ci winny?
Niech się pan nie przejmuje. Nic się nie należy.
Nie, nie, nie. Nalegam.
Nie trzeba. Nie wezmę pieniędzy od nauczyciela.
Jak inaczej zdobyłbym 6 na pana lekcjach?
Jesteś za uprzejmy, Jack. Dziękuję.
Chodź. Opatrzmy to.
Waldo, prowadź.
Chodź.
No dalej.
Dajesz!
Jak twoje życie osobiste?
Nadal jesteś z Eve? Tak miała na imię, prawda?
Jak się układa?
Nie wiem.
Myślę... Chyba mogę ją nienawidzić.
Ale...
Nie mogę tego określić, skoro nienawidzę samego siebie.
Rozumiem.
Posłuchaj, przepraszam,
że wparowałem tu ostatnio i zachowałem się jak kutas.
Doceniam to, co dla mnie robisz.
Naprawisz jakoś te moje problemy,
bo ja tu umieram, stary.
Posłuchaj, Jack,
twój gniew uwalnia się sporadycznie, ale bardzo intensywnie.
Może...
Powinieneś znaleźć jakiś sposób, żeby się zrelaksować.
Nie muszę się relaksować, dobra?
Muszę się tylko pozbyć tych ataków gniewu!
Kiedyś, kurwa, stary!
Rozwaliłem na łbie butelkę, bo nie umiałem jej otworzyć!
To jest bezsensu!
Muszę znaleźć sposób, żeby się uspokoić,
gdy zaczynam świrować.
Muszę znaleźć sposób, żeby się zrelaksować!
Dobra. Jak... Jak mam to zrobić?
Jest kilka sposobów.
Możesz spróbować medytacji.
Wielu ludzi uważa,
że jest to sposób do kontrolowania ich emocji, albo możesz...
Zacząć uprawiać jakiś sport.
Coś, co pozwoli ci oczyścić umysł.
Tai Chi, albo Jogę... Albo Pilates,
czy też Yogalates, co jest jakby połączeniem tych dwóch.
Wiesz, może... Może następnym razem,
jak jakiś dupek zajedzie mi drogę,
zjadę na pobocze i zacznę medytować.
Albo dołączę do drużyny badmintona
i to powstrzyma mnie od przyjebania komuś z dyńki.
A może najlepszym wyjściem będzie...
kupienie sobie taśm z tymi gejowskimi ćwiczeniami,
spędzę noc z groszkiem pachnącym,
rozwalonym po całej podłodze jak jebana gazela w Spandeksie!
Tak! To z pewnością rozwiąże moje problemy!
Cholera... Cholera jasna.
Chyba jestem wyleczony!
Co się stało w nocy?
Niewiarygodne!
Chodź!
Sukinsyn!
Masz, piesku.
Dobry Boże.
Niech mnie.
Spokojnie.
Nie ma się czego bać.
Niewiarygodne.
Widziałeś to, piesku?
- Jack. - Cześć, Herb.
Przepraszam.
Howard?
Czym mogę służyć, chłopcze?
Szukam czegoś zastępczego za ten zawór.
Niech mnie chuj strzeli.
To Ironmaster.
Jeden...
Dwieście.
Nie widziałem ich od...
Od długiego czasu.
Zamówię jednego specjalnie dla ciebie.
Powinien być jutro.
Powiedz...
Gdzie miałeś zlecenie?
Duże, stare miejsce na samym końcu Watson Road.
Chłopcze...
Coś ci powiem.
Nie chciej tam wracać.
Nie.
To zły pomysł.
To miejsce jest przeklęte.
Dobra. O czym ty mówisz?
Pozwól, że zapytam.
Wierzysz w potwory, chłopcze?
Nie mam całego dnia, Howard.
Wiesz co?
Może przyjdziesz jutro wieczorem,
gdy będzie tu spokojniej?
Będę miał twój zawór.
Może zapoznam cię z legendą na temat tego przeklętego miejsca.
Następny.
Świetnie. Chcę z tobą o czymś pogadać.
- Dobra. - W sobotnią noc,
Jen urządza imprezę. Nie wiem, co zrobię,
ale ty idziesz?
Nie wiem. Nie przepadam za Jen.
Ja też nie. Ale będę potrzebować samochodu.
Masz swoje?
Tak. Myślę, że mogę wziąć mój.
A w piątkową noc...
Cholera.
Chyba się zepsuł.
Nieważne.
I tak go nie używam.
Jestem tu tylko po zaliczenie.
Przebiłaś mnie.
Ja nie mam pojęcia co tu robię.
Więc...
Ta klasa jest trochę dupiata, nie uważasz?
W sumie racja.
Profesorze Crowley?
- Tak? - Jest pan chory?
Chory. Tak.
Chory. Chory, chory.
Tylko... chory. Troszeczkę.
Trochę chory. Czas na zajęcia.
Trochę chory. Czas na lekcje.
Czas na zajęcia.
Umieram z głodu!
Koniec zajęć!
Jesteś taka jak ja. Zależy ci na ludziach.
Nic z tym nie możesz zrobić. To jest...
Tacy już jesteśmy.
Tak!
Masz rację. Całkowitą.
Wiem. Rozumiesz mnie.
- Rozumiem. - Eve.
Chodź.
Dobra. Skończę tylko fajkę.
Dobra. Nieważne. Poczekam w vanie.
- Widzisz? - Poczekaj.
Bracie.
Poczekaj chwile.
Daj spokój, stary. Czemu taki jesteś?
O czym mówisz?
Daj spokój. Popatrz na nią.
Spójrz co jej robisz.
To dzieje się na twoich oczach,
a ty tego nie widzisz.
Z nią nie jest wszystko dobrze.
Potrafię to dostrzec.
Słuchasz mnie?
Z tobą nie jest dobrze.
A to sprawia, że z nią też nie jest. I wiesz co?
Myślę, że to też sprawia, że ze mną nie jest dobrze,
a to nie jest dobre, dobra?
Jasne.
Dobra. Niezła gadka.
Tak to się skończy?
Odwrócisz się ode mnie i sobie pójdziesz?
Odchodzisz od kogoś...
- Słuchaj, staram się... - Zabieraj łapy.
Staram ci się pomóc zrelaksować.
Możesz wyluzować?
Widzisz, musisz się zrelaksować.
I może przypalić dobrego stuffu.
Eve, możemy stąd iść?
Ten koleś to klown.
Nie. Eve, nie jestem klownem.
Eve, zostań tam.
Stary, ona nigdzie nie pójdzie dopóki się nie uspokoisz.
- Dobra? - Posłuchaj,
Zejdź mi z oczu. Nie znasz mnie.
Jake, znam cię. Oboje się znamy.
- Jestem Jack. - Jake,
uspokój się. Dobrze?
Wielkoludzie.
Musisz zajarać trochę haszu...
Jack!
Potwór z ciebie! Co jest z tobą?
Nie możesz bić każdego, kto cię wkurza!
Żartujesz? Widziałaś, co się stało?
Zabierz mnie do domu!
W tej chwili!
Przepraszam! Skrzywdziłem twoją dziewczynę?
Zamknij się! Zabierz mnie do domu!
Pomocy!
Chyba coś wymyśliłem.
Tak? Co takiego?
Myślę, żeby wyjechać.
Gdzie?
Myślałem o Brazylii.
Czemu Brazylia?
Nie wiem. Jest daleko.
Pomyślałem, że będzie dobra żeby uciec...
od wszystkiego na jakiś czas.
Jeśli chcesz wyjechać naprawdę daleko, czemu nie pojedziesz do Australii?
Nie chcę jechać do Australii.
Znam faceta, który tam pojechał i mówi że jest do dupy.
Więc dlaczego miałbym chcieć tam jechać?
Myślisz, żeby wyjechać do Brazylii,
aby uciec od wszystkich problemów.
Tego nie powiedziałem. Pomyślałem,
że zmiana otoczenia może być dobra.
Zapomnij o tym.
Posłuchaj, Jack,
wiem że to dla ciebie drażliwy temat.
Ale rozmowa o śmierci twojej rodziny
mogłaby nam pomóc.
Nie.
Dobra? Mówiłem, że nie chcę o tym rozmawiać.
Ignorowanie swojej przeszłości nie jest zdrowe.
Co pamiętasz?
Cokolwiek.
Wiesz, kiedyś opowiadałem ludziom, co widziałem.
Wszyscy brali mnie za świra.
Teraz sam już nie wiem, w co wierzę.
Wiem tylko, że moja rodzina nie żyje.
A ja uciekłem.
Oczywiście, że uciekłeś. Byłeś dzieckiem.
Tak, ale powinienem zostać. Mogłem coś zrobić.
Co mógłbyś zrobić?
Nie wiem! Ale wszystko byłoby lepsze
od ucieczki, jak jakaś cipa!
Cóż, Jack...
Myślę, że trafiliśmy w sedno.
Widzisz, czasami nasz gniew i frustracja
są spowodowane prawdziwymi i nieuniknionymi problemami,
które przytrafiają nam się w życiu.
Uciekłeś od czegoś, z czym nie mogłeś sobie poradzić.
A teraz się za to nienawidzisz.
Wiem, że to trudne.
Ale kiedyś będziesz musiał stawić czoła tym wspomnieniom.
Będziesz musiał znaleźć sposób,
żeby sobie wybaczyć.
Dzięki.
Howard.
- Howard! - Chryste!
O, chłopcze.
Mało co się nie zesrałem w gacie.
Co mogę dla ciebie zrobić, chłopcze?
Przyszedłem po zawór.
The Ironmaster? 200?
Ironmaster 200.
Nie spotkałem ich od...
Co... Nie, czekaj.
Minutka. Jeden przyszedł dzisiaj popołudniu.
2...
3...
Do góry.
W porządku?
Tak.
Co do...
Po kiego diabła go potrzebujesz?
To stare miejsce.
Pamiętasz? Watson Road?
Tylko nie to miejsce na wzgórzu.
Właśnie to.
Nie. Nie możesz... Nie chciej tam wracać.
To miejsce jest przeklęte.
Czyżby?
Masz cholerną rację.
Gdy byłem mały wyjechałem tam,
żeby zamieszkać z wujkiem. Emmetem.
Był badaczem.
Podróżował po świecie zbierając rzeczy,
różnego rodzaju dziwne i rzadkie artefakty.
Jeden szczególny
został znaleziony w Japonii, jak się nie mylę.
Było to serce.
/Czarne serce...
/Umieszczone w szklanej skrzyni.
/Zafascynowało mnie ono.
/Gdy byłem mały, /wujek opowiedział mi legendę.
/Powiedział, /że setki lat temu,
/demon znalazł drogę /do naszego świata...
/prosto z otchłani piekła...
/mając tylko jeden cel...
/rozprzestrzenić zło /wśród wszystkich ludzi.
Howard!
Jesteś tam?
Chłopcze, wyłaź stąd.
Ile razy mam ci powtarzać?
Trzymaj się z dala od tego pokoju!
Idź umyć naczynia!
Tak jest.
/Historia głosi,
/że grupa ludzi zebrała się, /żeby zniszczyć demona.
/Wielu poległo.
/Ale w końcu został zabity.
/Serce trzymano jako trofeum.
/Ale mówiono, /że zło wciąż się w nim czai.
/Przez lata, /było oddawane krewnym,
/sprzedawane na aukcjach,
/kupowane i znowu sprzedawane,
/aż wylądowało /w małym sklepie z antykami,
/gdzie kupił je mój wujek.
/Wtedy,
/jakimś cudem,
/serce weszło w niego.
/Następnego dnia /wyglądał inaczej.
Chłopcze! Podaj mi twój talerz!
/W dodatku zachowywał się dziwnie.
/Miał taki apetyt, /jakiego jeszcze nie wiedziałem.
Dobre.
/Obawiałem się najgorszego.
/Historia o tym sercu ciągle /siedziała mi w głowie.
/Zacząłem się zastanawiać, /czy ten demon
/nie znalazł przypadkiem /znowu drogi do naszego świata.
/Następnej nocy obudziło mnie /coś przerażającego.
/Wtedy zobaczyłem, /że mój wujek zmienia się w...
/Coś innego.
Wujku Emmet?
Wujku Emmet.
Wszystko w porządku?
Nie.
Zrobiłem, co musiałem.
Zatargałem go na podwórko.
Wykopałem dwu metrowy dół.
/Ciało wrzuciłem do dużej, /starej skrzyni,
/i szczelnie ją zamknąłem.
Zakopałem go.
Ale powiem ci coś.
/Jak tylko zamknąłem tą skrzynię, /słyszałem bicie serca.
Ciągle biło!
Więc on... Zjadł ci rękę?
Jak wykopałeś dół?
Cholera, nie było łatwo.
Dobra. Posłuchaj,
nie wściekam się, ani trochę, ale...
Nie wiem co chcesz, żebym powiedział.
Mogę po prostu,
mogę za to zapłacić i się stąd wynosić?
Ty mały skurwielu.
Stoję tu,
opowiadam moją historię, a wszystkich to wali.
9.25.
Reszty nie trzeba.
Zaczekaj aż...
10 dolców.
Dzięki, tato.
Eve.
Eve, przepraszam.
Nie chciałem mu przywalić.
On... Narzucał się.
Wiesz? Ja...
Jack! Przestań.
Dobra? Nie rozumiem cię.
Ciągle cię nie rozumiem.
Wszystko utrudniasz!
Wiesz kim jesteś? Jesteś księciuniem.
Dobra. Eve, chcę powiedzieć, że mi przykro.
Przykro ci? Wcale nie.
Nidy, przenigdy nie myślisz o mnie.
Nie myślisz o tym, czego potrzebuję!
Czyż nie?
Myślę, duż...
Nie, nie, nie. Nie myślisz. Nie.
Nie masz pojęcia o moich potrzebach.
Mam na głowie dużo rzeczy.
Bardzo dużo.
Na przykład szkołę.
Muszę uważać na oceny w szkole.
Dbać o figurę.
Uczę się gotować.
Spierdalaj.
Nie umiesz gotować.
Uczę się. Wiesz co?
Oto doskonały przykład,
że nie zawracasz już na mnie uwagi.
Czasami myślę, że powinniśmy
spotykać się z kimś innym, czy coś takiego.
Jeśli tego chcesz.
Wiesz, ja...
Że co?
Cóż, myślałem że...
Zrywasz ze mną?
Nie. Tego nie powiedziałem.
Wiesz, ja...
Nie powiedziałem tego.
Eve.
Co?
Jak leci? Dobrze się czujesz?
Tak.
A ty?
Nie.
Zeszłej nocy było niezłe karaoke.
Wykurwista impreza.
To było chore.
Chyba zostało mu to z wczoraj.
Taa. Wygląda jak ścierwo.
Złożyłam rano oficjalną skargę.
Uważam, że nie ocenia nas odpowiednio.
Trev, podaj mi tę książkę.
Wszystko w porządku. Jest dobrze.
Proszę.
Usiądźcie.
Wszyscy niech usiądą,
żebyśmy mogli...
Zacząć, zacząć.
Cóż.
Zaczynajmy.
Profesorze. Wszystko w porządku?
Profesorze?
Jasna cholera! Uciekać!
Nie!
Jack, zostaw!
Zapomnij o niej! Musimy się stąd wynosić!
Jack, pospiesz się, do cholery!
Czekaj! Dzięki, Eve. Weź ją z drugiej strony!
- Tutaj. - Co?
Pomocy. Pomocy.
Pomo...
Chodź.
Chyba złamałam kciuk.
John!
Co jeśli to nie podziała, Jack?
To się nie sprawdzi. To kabel.
Przywiązujesz to cholernym kablem.
Moja noga! Boli!
Musimy się stąd wydostać.
Jak nas stąd wydostaniesz, Jack?
Tak bardzo boli! Krwawi?
Jack! Jak... Co zrobimy?
Musimy stąd się wydostać! Jak nas stąd wydostaniesz?
Uciekniemy stąd, Eve. Nie martw się!
- Jak? - Nie wiem.
Boże. Chyba krwawi!
Zamknij się!
John!
Rzucę okiem, dobrze?
Będzie dobrze.
Nie.
Uciekaj! Szybko.
Otwieraj!
Otwórz drzwi!
Musimy uciekać!
Musimy stąd spieprzać!
Mój Boże.
Nadchodzą!
Dlaczego jeździsz takim rzęchem?
No dalej!
/Kiedyś to był wielki hit.
/Obejmijcie swoją kobietę,
/- odprężcie się i rozkoszujcie się... - Szybciej!
/Podmuchem przeszłości.
Czemu się zatrzymałeś?
Jack, czemu się zatrzymałeś?
Jesteś niedorozwinięty?
Czemu, do cholery, stanąłeś?
Jack, co jest z tobą? Jesteś w śpiączce?
Uciekaj!
Obudziłeś się? Wstawaj!
To nie jest śmieszne, Jack! Odpalaj wóz!
Odpalaj, kurwa! Jack, zwariowałeś?
Jack, zachowujesz się jak wariat.
Wysiadaj!
Nie, nie wysiądę!
- Zwariowałeś? - Wysiadaj!
Czemu?
Już!
Jaja sobie robisz?
Co robisz? Nie możesz mnie zostawić!
Witam.
Cholera.
Idź!
Uciekaj! Już!
Ty...
/Coś się we mnie zmieniło /od tamtego dnia.
/Czułem się inaczej,
/i musiałem znowu się tak poczuć.
/Wiedziałem gdzie zacząć.
/Po tym wszystkim,
/nie mogłem przestać.
/Wyszło na to, /że stary Howard miał rację.
/Potwory istnieją.
/Ale już przed nimi nie uciekam.
/Teraz większość dni spędzam /na szukaniu sytuacji takich jak ta.
/Chyba jestem uzależniony.
/Co do problemu z gniewem,
/cóż, teraz to kontroluję.
Tłumaczenie: Turin /turin@dark-project.org
>> DarkProject SubGroup << www.dark-project.org
<> http://kinomania.org
.:: Napisy24 - Nowy Wymiar Napisów ::. Napisy24.pl